Trodnevne ekskurzije za osnovne i srednje škole

Ovo je samo deo predloga trodnevnih ekskurzija. Na Vaš zahtev itinerer putovanja uradićemo i prilagoditi uslovima po vašoj želji.

TARA-ZLATIBOR-MOKRA GORA-MANASTIR RAČA-PERUĆAC –MANASTIR MILEŠEVA
ZLATIBOR, pripada starovlaškim planinama na prosečnoj nadmorskoj visini od 1000 m. i najvišim vrhom Tornik od 1496.m. Posle Kopaonika Zlatibor je najposećeniji centar planinskog turizma u Jugoslaviji. To je planina izuzetne lepote, a krase je prijatna klima, prostrani proplanci, brojni pašnjaci ispresecani planinskim potocima i prošarani borovima, po kojima je ova planina dobila ime.
SIROGOJNO „Staro selo“ je muzej na otvorenom u kojem se prikazuje arhitektura, unutrašnje uređenje zgrada, način privređivanja i organizacija porodičnog života ljudi brdsko-planinskih predela na Zlatiboru. Muzej na otvorenom u Sirogojnu jedini je muzej ove vrste u Srbiji. Zajedno sa crkvom Svetih apostola Petra i Pavla iz 18.veka stavljen je pod zaštitu zakona kao kulturno dobro – spomenik kulture od izuzetnog značaja.
MOKRA GORA – "Proći će podosta godina, pa će se ljudi opet setiti gvozdenog puta, te će ispotekare obnoviti ovaj put. Samo njime do Višegrada neće putovati putnici radi potrebe i posla, već ljudi od zabave, serbez odmorišta i uživancije" – reči su čuvenog kremanskog proroka Mitra Tarabića.
Vožnja jednom od najlepših železničkih trasa na svetu - “Šarganskom osmicom”, koja predstavlja jednu od najatraktivnijih turističko - muzejskih železnica u Evropi među prugama uskog koloseka. Ona je remek delo svetskog industrijskog nasleđa. Ova pruga je do1974. godine povezivala Beograd sa Sarajevom, kada je proglašena nerentabilnom i pala u zaborav, sve do 1999. kada je ŽTP Beograd počeo obnovu Šarganske osmice u turističke svrhe i do danas je čitava pružna trasa revitalizovana, sa autentičnim staničnim objektima i sa originalnim starim vagonima. Kompozicija Nostalgija sastavljena od od dve lokomotive i tri vagona i panoramski vagon danas je u funkciji turističke vožnje, a stanice Jatare i Mokra Gora adaptirane su u ugostiteljske objekte u kojima se turisti odmaraju i okrepljuju tokom vožnje.
ETNO SELO “MEĆAVNIK” - DRVENGRAD, Nedaleko od železničke stanice Mokra Gora, proslavljeni filmski režiser Emir Kusturica sagradio je sebi kuću i etnoselo na brdu Mećavnik, mestu gde se ukrštaju vetrovi sa Zlatibora i Tare. Čitavo selo sagrađeno je po ugledu na staru srpsku kuću brvnaru. Etno selo čine prodavnica suvenira, galerija, bioskop i poslastičarnica isključivo srpske nacionalne kuhinje u kojem možete popiti sok od maline i druga domaća pića, vidikovac, pravoslavna crkva, a postoje i brvnare preuređene u apartmane za goste. Ovde se održava i letnja škola filmske režije za studente iz Evrope.
TARA, "Ja ovako zamišljam raj" izjavio je dr Etkin Klark, director Evropske fondacije za zaštitu prirode i nacionalnih parkova, prilikom obilaska nacionalnog parka "Tara" u avgustu 1996.god.Zahvaljujući specifičnostima geografskog položaja, geološkoj podlozi, klimi i nadmorskoj visini, bogatstvo flore Tare predstavlja gotovo trećinu flore Srbije. Identifikovano je preko 1.00 biljnih vrsta među kojima počasno mesto zauzima – Pančićeva omorika.
Tara predstavlja utočište za preko 130 vrsta ptica, dok u vodama Nacionalnog parka živi 37. vrsta riba.
MANASTIR RAČA je zadužbina kralja Dragutina iz XIII veka. Manastir je paljen i obnavljan u više navrata.Za vreme II svetskog rata u ovom manastiru se nalazio Evanđelistar kneza Miroslava, poznatiji kao Miroslavljevo evanđelje – najveći i najznačajniji spomenik srpske pismenosti 12. veka. Staranjem igumana Platona, čuvan je zakopan u zemlji, i tako sigurno spašen od sigurnog uništenja, koje bi ga zadesilo 1943,god. Kada je bugarski okupator spalio manastir. Danas se Miroslavljevo evanđelječuva u narodnom muzeju u Beogradu.
PERUĆAC, nalazi se na oko 13 km uzvodno od Bajine Bašte, na desnoj obali Drine, priljubljen uz gotovo vertikalne padine Tare. Ovo malo idilično mesto je veoma privlačno jer spaja reku Drinu, jezero Perućac i reku Vrelo. Najkraća reka u Evropi od izvorišta do ušća u Drinu u koju se uliva prelepim vodopadom, duga je tačno 365 metara. Zovu je "reka duga godinu dana".
JEZERO ZAOVINE, leži na 840 mnv i predstavlja akumulaciju reverzibilne hidroelektrane, a sa jezerom perućac povezano je tunelom.
PRIJEPOLJE kad kažete ime tog gradića na obalama Lima starije će asocirati na manastir Mileševo a mlade na legendu srpske i svetske košarke koja je rođena i ponikla u ovom gradu. Vlade Divac, veliki sportista, donator i humanitarac.
MANASTIR MILEŠEVA kod Prijepolja je na ušću Kosatice u Mileševku podigao kralj Vladislav Nemanjic, krajem druge decenije XIII veka, izmedu 1218. i 1219. god. Zahvaljujući činjenici da se odlikuje izuzetnim freskama i što se u njemu dugi niz vremena nalazio grob Svetog Save, prvog srpskog arhiepiskopa i prosvetitelja manastir Mileševa ima izuzetan ugled. Izmedu ostalog u njemu se 1377. god krunisao bosanski ban Tvrtko za kralja Srba, Bosne i Pomorja i zapadnih strana (Dalmacija, Hrvatska...) a tokom XV veka tu je bilo sedište Mileševske mitropoljije da bi kasnije u XVI veku u njemu radila i jedna od prvih srpskih štamparija.Najčuvenije freske Mileševa su autentični lik Sv. Save i Beli Anđeo kojim je Evropa pozdravila Ameriku kada su uspostavljene prve satelitske veze izmedu istih.




POKAJNICA - GAMZIGRADSKA BANJA - HE ĐERDAP - LEPENSKI VIR - TEKIJA - GOLUBAČKI GRAD - MANASTIR TUMAN - ĐERDAPSKA KLISURA
POKAJNICA, se nalazi nedaleko od Velike Plane. Podignut je 1818 godine a po arhikteturi i skladnoj konstrukciji unutrašnjeg prostora Pokajnica se ubraja među najdragocenije tvorevine našeg narodnog neimarstva.
GAMZIGRADSKA BANJA: čuvena po termalnim vodama kao i po arheološkom nalazištu Felix Romuliana jednom od četiri rimska carska grada. Ističe se da je rimski car Galerije rođen i sahranjen u mestu u istočnom delu rimskog carstva, koje je po majci Romuli nazvao Romuliana. Na površini od oko 6 hektara ističu se carska palata, crkveno dobro, ranovizantijsko naselje i srednjovekovni grad i to sve iz perioda od III do XI veka. 1993 godine nedaleko od carskog grada pronađena je grobnica cara Galerija, a nešto kasnije i njegov portret koji je dva puta veći u odnosu na prirodnu veličinu i izrađen je od najtvrđeg egipatskog crvenog porfira.
KLADOVO - HE “ĐERDAP” je izgrađena na 943.km Dunava i sačinjavaju je dve neprelivne brane, dve brodske prevodnice, dve elektrane, dve prelivne brane i Đerdapsko jezero. Brana je visoka 34,8 m a široka 43,83 m.
ĐERDAPSKA KLISURA je sa Malim i Velikim kazanom najveća i najlepša rečna klisura u Evropi. Sastoji se od četiri klisure tri kotline. Prva je Gornja klisura u kojoj je korito Dunava široko 1,8 km. a dužina klisure 14 km. Dunav iz Gornje klisure prelazi u Ljupkovsku kotlinu, koja je dobila ime po rumunskom gradu Ljubkova. Dunav se tu proširuje na 1,3 km dubinu vode od 19 m.Klisura je dugačka 10 km. U drugoj klisuri, Gospođin vir, rečno korito je široko 1,28 km. a dubina vode je 92 m. Klisura je dugačka 15 km. Turističko središte ove klisure je Lepenski vir.
LEPENSKI VIR smatra se jednim od najstarijih praistorijskih lokaliteta u Evropi i datira u periodu od 6500 do 4500 godina p.n.e. On je najpoznatiji po kamenim skulpturama koje su predstavljale božanstva stanovnika Lepenskog vira.
TEKIJA: “Dijana” se ubraja u red najvećih i najbolje očuvanih vojnih utvrđenja. Nastanak logora vezuje se za vreme imperatora Trajana. Danas se zapažaju i ostaci Trajanovog puta a Trajanova tabla je izmeštena iznad dohvata jezerske vode i vidljiva samo sa plovnih objekata.
GOLUBAČKI GRAD srednjovekovno utvrđenje iz druge polovine XIII veka sa devet kula visine od 20-25 m. koje su povezane gradskim zidovima.
VIMINACIJUM je arheološko nalazište u blizini Starog Kostolca, 12 kilometara od Požarevca. Rimski vojni logor i grad nastao je u I i trajao do početka VII veka. Bio je jedan od najznačajnijih legijskih logora na Dunavu, a izvesno vreme i glavni grad rimske provincije Gornje Mezije (Moesie Superior), koja je obuhvatala najveći deo Srbije, severnu Makedoniju i deo severozapadne Bugarske.
Opljačkan i uništen sredinom V veka, Viminacijum je ostao zaboravljen pod zemljom kao Pompeji, koji su 79. godine nestali pod naletom lave iz Vezuva. Ta analogija, ali i činjenica da ostaci rimskog grada i vojnog logora predstavljaju svetski dragulj, razlog su što je Viminacijum dobio naziv balkanski Pompeji.
MANASTIR TUMAN, čiju je crkvu Sv.Arhanđela, po predanju, podigao Miloš Obilić. Umesto stare porušene crkve, početkom ovog veka izgrađenaje današnja.












NIŠ – MEDIJANA – NIŠKA BANJA – VRANJE
NIŠ, na raskrsnici balkanskih i evropskih puteva, koji povezuju Evropu sa Bliskim Istokom, jedan je od najstarijih gradova na Balkanu i važi od davnina za kapiju Istoka i Zapada.
O nastanku Niša postoji predanje da ga je sagradio kraljević Niša kamenom s obližnje humske čuke. Grad je dobio ime od reke Nišave koja kroz njega protiče i koju su keltski prastanovnici zvali Navissos. Svaki osvajač je davao svoje ime gradu. Rimski Naissus, vizantijski Nysos, slovenski Niš, nemački Nissa.
Kroz kapije Niša su prošli mnogi značajni vladari Evrope. 1096. godine krstaški vitez Valter, a 1189. godine duže vreme je u Nišu boravio car Fridrih I Barbarosa koga je svečano dočekao i pozdravio veliki srpski knez Stefan Nemanja i sa njim sklopio savez protiv Vizantije.
MEDIJANA je bila carsko imanje u predgrađu antičkog Niša - Naisusa - sa raskoškom rezidencijom i visoko organizovanom ekonomijom.
Konastantin Veliki (280.-337.g.n.e) rođen je u Nišu. Odrastao je i vaspitavan u njemu. Majka Helena bila je skromnog porekla. Njegov otac Flavius Valerijus Konstantijus Hlorus, utemeljivač dinastije, vodio je poreklo od Ilirika. Konstantin Veliki je upravljao Rimskom carstvom od 306.-337. godine. Uspeo je da konsoliduje granice carstva i sredi unutrašnje prilike u vojsci i administraciji. 313. godine Milanskim ediktom priznao je hrišćanstvo kao državnu religiju. Preneo je prestonicu na istok u Konstantinopolj 330. godine i postavio temelje novom vizantijskom carstvu. Kao car, Konstantin se odužio svom rodnom gradu izgradivši raskošnu rezidenciju u luksuznom predgrađu antičkog Niša - Medijana. Konstantin je često boravio u njoj i tu završavao državničke poslove. Istorijski spisi svedoče o zakonima iz 315. 319. 324. i 334. godine, potpisanim u Naisu. Imao je dva sina Konstancija i Konstansa koji su nastavili očevu tradiciju.
ĆELE-KULA Čuvena bitka na Čegru odvijala se 31. maja 1809.god. Turci su napali najisturaniji šanac na uzvišenju Čegar kojim je komandovao Stevan Sinđelić. Boj se vodio čitav dan. Po priči očevidaca: " Kad Sinđelić vide da Turci ovladaše šancem, pojuri magacinu gde je stajala municija, potegne iz pištolja i zapali barutanu. Strahovit pucanj potrese svu okolinu, gusti oblak dima obavi sav šanac. Stevan Sinđelić, koji je dotle toga dana dospevao svuda, sve hrabrio i svakome pomagao, poleti u vazduh." Na Čegru je izginulo oko tri hiljade Srba i dvostruko više Turaka.
Posle Čegarske bitke, od glava Srba izginulih na Čegru na putu za Carigrad, izgrađena je krajem leta 1809. godine Ćele-kula po nalogu Huršid-paše, tadašnjeg svirepog turskog zapovednika Niša. Izgrađena je na četvorougaonoj osnovi, visine oko 3 metra. U Ćele-kulu su uzidane 952 lobanje srpskih junaka kao opomena srpskom narodu. Nad kulom je 1892. godine podignuta kapela koja do danas čuva preostalih 58 lobanja. Ćele-kula predstavlja jedinstven spomenik takve vrste u svetu i verno oslikava turske zločine nad srpskim narodom.
NIŠKA BANJA je prirodno lečilište, poznato još iz doba Rimskog carstva. Lekovitost i specifičnost joj daju radonske termomineralne vode sa izvorišta "Glavno vrelo", "Suva Banja", "Školska česma", "Banjica" i "Pasjača" i prirodan mineralni peloid. Karakteristike mineralne vode su: slabo mineralizovana, zemnoalkalna hemeoterma, sa temperaturom od 36 do 38 °C.
VRANJE, "Vranje, mala, nekada pogranična srbijanska varoš,bila je do Stankovićevog vremena, jedva poznata i po svom imenu, a savršeno nepoznata po svom ljudstvu.Otkrivši Vranje, Stanković je odista otkrio jedan naš potpuno nov moralni kontinent".- Jovan Dučić, književnik. Prvi pisani trag o Vranju, još u XI veku , ostavila nam je Ana Komnina, Grkinja carskog roda. Pišući o vladavini svoga oca Aleksija Komnina, ona u knjizi "Aleksijada" kaže da je raški župan Vukan, 1093. godine, u svom osvajačkom pohodu, stigao u Vranje i osvojio ga. Ne zadugo, on se pred moćnom Vizantijom morao povući.
Markovo kale, ostaci srednjovekovnog utvrđenja, na antičkim temeljima. Pretpostavlja se da ga je podigao vizantijski car Justian I u VI veku. (Severno od Vranja, 3 - 4 km). Crkva svetog Nikole zadužbina braće Balsića. Car Dušan je između 1343. i 1345, sa Vranjem, priložio Hilandaru. Crkva mučenice Petke Paraskeve poznatija kao krstata džamija. Stavivši na vrh minareta krst i polumesec, Turci su nameravali da tako izmire dve religije. Hamam je staro tursko kupatilo, sagrađeno krajem XVII veka. Književnik Bora Stanković ga često pominje u svojim delima. Pašin konak je sagradio moćni Raif-beg Džinić 1765 god. U prvoj zgradi (Narodni Muzej) bio je selamuk za boravak muškaraca, a u drugoj (poslovni centar SIMPO) haremluk za pašine žene. Muzej kuća BORE STANKOVIĆA izgradena oko 1850. godine. U muzej je pretvorena 18. juna 1967. godine.









Pogledajte ostale ekskurzije.

Mokra Gora 1